Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Świat Książki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Świat Książki. Pokaż wszystkie posty

11:27

Malgorzata Warda "Nikt nie widział, nikt nie słyszał"

Malgorzata Warda "Nikt nie widział, nikt nie słyszał"
Swojego czasu o "Nikt nie widział, nikt nie słyszał" było głośno na książkowych blogach i to właśnie wtedy zdecydowałam, że kiedyś ją przeczytam. Zapowiadało się bardzo interesująco, zwłaszcza, że Pani Warda cieszy się dobrą opinią wśród czytelników, do tego zauroczyła mnie tajemnicza, utrzymana w tonacjach czarno białych, okładka.
Inspiracją do napisania książki stało się głośne wydarzenie z przeszłości, mianowicie wyznania młodej Austriaczki, Nataschy Kampusch, która spędziła osiem lat więziona w domu porywacza. Autorka wykorzystała motyw do stworzenia jednej z głównych bohaterek.
"Nikt nie widział, nikt nie słyszał" to historia o zaginionych dziewczynkach i ich rodzinach, wpływie traumatycznych wydarzeń na psychikę młodego człowieka, dokonywanych wyborach i wieloletnich oddziaływań w przyszłości.

12:09

Jaye Ford "Poza strachem"

Jaye Ford "Poza strachem"


Zachęcona pozytywnymi recenzjami i hipnotyzującą okładką postanowiłam zapoznać się z debiutem literackim australijskiej pisarki Jaye Ford.

„Poza strachem” opowiada historię grupki dojrzałych kobiet, które raz w roku, by zapomnieć o problemach i chociaż na chwile odciąć się od domowych obowiązków, urządzają babskie, weekendowe wypady. Tym razem celem wycieczki jest Stara Stodoła stojąca nieopodal miasteczka Bald Hill.
W drodze na miejsce zdarza się przykry wypadek, samochód kobiet zostaje zepchnięty z drogi przez niebezpiecznego pirata drogowego. Auto nie nadaje się do dalszej jazdy, telefony pozbawione są zasięgu, a zmierzch zapada bardzo szybko. Na szczęście na pomoc przybywa były policjant, w obecnej chwili pomocnik mechanika Matt Wiseman.

Pod wpływem silnych emocji spowodowanych wypadkiem do Jodi, jednej z uczestniczek wycieczki, powracają bolesne wspomnienia z przeszłości. Będąc nastolatką była świadkiem brutalnego gwałtu i morderstwa swojej najlepszej przyjaciółki, sama ledwo co uszła z życiem. Od tamtej pory jej zmysły są wyostrzone i nie lekceważy żadnego nawet najdrobniejszego zagrożenia. Instynkt podpowiada Jodi, że Stara Stodoła nie jest dobrym miejscem na nocleg dla czterech samotnych kobiet, zachowuje szczególną ostrożność i jest nieufna wobec nieznajomych, czego nie można powiedzieć o jej towarzyszkach. Dorosłe kobiety pod wpływem chwili i wypitego alkoholu zachowują się jak nierozsądne nastolatki i wpuszczają pod dach dwóch nieznajomych mężczyzn. Wtedy zaczyna się koszmar.

Jaye Ford stworzyły znakomity thriller psychologiczny przesiąknięty strachem i paranoją.
Nikomu nie można ufać, zwłaszcza jeśli jest się w położonym na odludziu obcym miejscu gdzie nie działają telefony komórkowe.
Postacie ograniczonych braci Andersonów działają na wyobraźnię bardzo sugestywnie, początkowo wydają się typowymi przestępcami kierowanymi jedynie chęcią zysku, po czasie wychodzą z nich zwierzęce instynkty, są psychopatami, którzy lubią zadawać ból i nie cofną się przed niczym by osiągnąć cel po który przyszli.

Jedynie zdrowo myślącą osobą w całym towarzystwie jest Jodi, strach daje jej siły do działania. Kiedyś przeszła przez piekło i obiecała sobie, że nigdy więcej nie pozwoli na to by ktoś skrzywdził bliskie jej osoby. Gotowa jest zrobić wszystko, nawet poświęcić własne życie by uratować przyjaciółki.

Akcja utworu rozkręca się bardzo szybko, w chwili gdy Jodi zastaje braci Andersonów w stodole wiadomo już co będzie dalej. Zwroty akcji wprowadzają element zaskoczenia i sprawiają, że czytelnik czyta książkę z rosnącą niecierpliwością.
„Poza strachem” przesiąknięte jest emocjami, łzy i krew leją się strumieniami. Psychologiczny aspekt strachu został pokazany w bardzo ciekawy sposób, obserwujemy jak poszczególne bohaterki reagują w sytuacjach stresowych, jaki jest ich tok rozumowania i co pobudza ich do działania.
Postacią dominującą jest tutaj Jodi. Trauma z czasów młodości sprawiła, że nie płacze skulona w kącie i nie czeka na wybawienie, tak jak jej przyjaciółki, ale świadoma zagrożenia działa.

Jedyny mankament jaki odnalazłam i co rażąco wpływa na odbiór tekstu jest zbyt często powtarzane słowo „suka”. Zasób leksykalny braci Andersonów jest naprawdę ubogi.




E-book
Tytuł oryginalny: Beyond Fear
Tłumaczenie: Jacek Żuławnik
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: Luty 2012
Ilość stron: 368

09:45

Le Tan Sitek "Sama na drodze"

Le Tan Sitek "Sama na drodze"
"Sama na drodze" autorstwa Le Tan Sitek należy do książek opisujących kulturę i historię Dalekiego Wschodu. Jako, że jestem prawdziwą pasjonatką tamtejszych terenów, czytam wszystko co dotyczy tego tematu. Za czytanie zabrałam się z wielkim entuzjazmem, miałam nadzieję na przyjemną, poszerzającą horyzonty lekturę. Mój początkowy zapał opadł jednak bardzo szybko, z książką spędziłam zadziwiająco dużo długich i nudnych wieczorów, które nie zapisały się w mojej pamięci zbyt dobrze.

Autorka na wstępie informuje nas, że w rękach mamy książkę bardzo osobistą, która nie jest jednak autobiografią. Książki oparte na prawdziwych przeżyciach i emocjach zazwyczaj porywają czytelnika w wir wydarzeń, świadomość, że czytamy o czymś co wydarzyło się naprawdę dodaje uroku i budzi większe emocje. Mnie historia życia Pani Sitek nie porwała. Wynudziłam się przy niej okropnie, co gorsza, wielokrotnie miałam ochotę odłożyć książkę, zapomnieć o jej istnieniu i więcej do niej nie wracać (co u mnie zdarza się niezwykle rzadko). Rozczarowała mnie ta pozycja bardzo.

Le Tan Sitek rozpamiętuje swoje życie niezwykle drobiazgowo, podaje do wiadomości szczegóły, które nijak się mają do opowiadanej historii, być może zajmują w sercu autorki ważne miejsce, ale w ogóle nie są w stanie zainteresować czytelnika. Przytaczane anegdoty nie śmieszą, porywające wydarzenia nie porywają, tragedie, które powinny wywoływać silne emocje nie pozostawiają po sobie nawet cienia żalu.
Książka nie wywołała u mnie żadnych emocji, czytając ją odczuwałam pustkę. Brakuje w niej czegoś bardzo istotnego, czegoś co powiązało by te chaotyczne wydarzenia w jedną spójną całość.

Może wina leży w tłumaczeniu? Autorka sama dokonała przekładu na język polski i jest z tego niezwykle dumna. Brawa, że tak dobrze opanowała nasz rodzimy język, jednak ta znajomość jest zbyt słaba by stworzyć dobre dzieło literackie. Ubogi język i sposób formułowania zdań drażnił mnie niezwykle, do tego narracja w trzeciej osobie i czasie teraźniejszym powodowały, że czytanie zamiast przyjemnością stało się mordęgą.

Dlaczego więc nie przerwałam lektury tylko brnęłam przez nią z oporem?
Są w książce fragmenty dla których warto przezwyciężyć niechęć. Historia Wietnamu w okresie wojny, kultura kraju, wierzenia, potrawy, architektura, relacje rodzinne. Gdyby nie cała otoczka stworzona przez autorkę książka była by zdecydowanie ciekawsza i porwałaby rzesze czytelników.

Polecam tym, którzy lubują się w krajach Dalekiego Wschodu i chcą poznać szczegóły dotyczące Wietnamu. Tym, którzy szukają ciekawej i porywającej lektury odradzam.


E-book
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: Marzec 2011
Ilość stron: 400
Ocena: 3/6

18:31

Mark Watson "Jedenaście"

Mark Watson "Jedenaście"
"Trzepot skrzydeł motyla np. w Ohio może po trzech dniach spowodować burzę piaskową w Teksasie"


Powieść Marka Watsona "Jedenaście" nawiązuje do motywu "efektu motyla", jedna, mogłoby się zdawać niepozorna, sytuacja może wywołać serię zdarzeń, których nieprzewidziany finał może być naprawdę tragiczny.

Xavier z pochodzenia Australijczyk przeniósł się do Londynu po tragicznym wypadku, który na zawsze odmienił jego życie. Od tamtej pory mężczyzna przestaje wtrącać się do życia innych ludzi, pozwalając by wszystko toczyło się własnym rytmem, wyznając przy tym zasadę, że co ma się stać stanie się pomimo ingerencji postronnych osób. Zasady jakimi się kieruje nie przeszkadzają mu w prowadzeniu radiowego programu z poradami pod wdzięczną nazwą "Rozmowy nocą".
Pewnego dnia Xavier jest światkiem pobicia nastolatka. Gdyby wiedział jakie będą konsekwencje tych wydarzeń i z pewnością by zainterweniował. W sprawę zostaje zamieszanych jedenaście osób, żadna z nich nie zdaje sobie sprawy, że wchodzi w skład łańcucha, który zostanie przerwany w tragiczny sposób.

Na książkę Marka Watsona zwróciłam uwagę ze względu na okładkę, która intryguje i wzbudza ciekawość.
Historia opowiedziana przez autora jest oryginalna i rzadko spotykana w literaturze. Również sposób w jaki Watson przedstawił historię Xaviera i pozostałej dziesiątki osób, jest inny i zasługuje na uwagę.
Autor pisze z perspektywy trzeciej osoby, wszystko wiedzący narrator przeskakuje w czasie, raz opowiada o chwili obecnej za chwilę wprowadza nas w strefę wspomnień po czym przenosi nas w daleką przyszłość. Tak samo ma się sprawa z bohaterami i wątkami. Mogłoby się zdawać, że taki sposób narracji i mnogość wątków jest ciężki w odbiorze, jednak w przypadku książki "Jedenaście" sprawdza się znakomicie.
Głównym bohaterem jest Xavier i to wokół niego kręci się cała akcja, pozostali bohaterowie stanowią jedynie tło, barwny element potrzebny do zrealizowania celu autora.

Obok efektu motyla pojawia się również motyw powracającej karmy - wyrządzone zło, czy to przypadkowe czy celowe, wcześniej czy później powróci, każdy sprawca odpowie za swoje czyny i nikt nie uniknie kary.

Do tej pory miałam wrażenie, że w literaturze już nic nie jest w stanie mnie zaskoczyć. Myliłam się.
Książka Marka Watsona "Jedenaście" jest zupełnie inna niż wszystkie dotychczas czytane przeze mnie lektury. Opowieść o Xavierze wnosi powiew świeżości i nowości. Polecam wszystkim, którzy szukają czegoś oryginalnego i niespotykanego.


E-book
Tytuł oryginalny: Eleven
Tłumaczenie: Grażyna Smosna
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: styczeń 2011
Ilość stron: 288
Ocena: 4/6

12:55

Anja Snellman "Dziewczynki ze Świata Maskotek"

Anja Snellman "Dziewczynki ze Świata Maskotek"
W jednym z typowych skandynawskich miast pod wdzięczną nazwą "Świat Maskotek"  znajduje się sklep zoologiczny. Sklep jest szczególnie popularny wśród mężczyzn w średnim wieku. Tutaj mogą wybrać swojego ulubieńca, swoją "maskotkę", mogą zrobić sobie z nim zdjęcie, nawet zabrać ze sobą do domu, a przy okazji skorzystać z usług jakie oferuje "Świat Maskotek" na zapleczach swojej oficjalnej działalności.
W sklepie zoologicznym pracuje wiele nastolatek chcących dorobić do kieszonkowego, oficjalnie opiekują się zwierzętami, po godzinach same stają się maskotkami dla podstarzałych wielbicieli nastoletnich ciał. Na zapleczu "Świata Maskotek" kręci się bowiem seksbiznes w jednej z najbardziej przerażających postaci, dotyczy bowiem dopiero co wkraczających w życie, niewinnych dziewczynek.

Jasmin Martin jest dziewczyną jakich wiele. Jest ambitna, dobrze się uczy, ma pasje i cele w życiu, które z uporem stara się realizować. Sprawia wrażenie grzecznej, ułożonej dziewczynki, która nigdy nie sprawia kłopotów swoim rodzicom. Wszystko zmienia się w chwili gdy poznaje Lindę, rozpieszczoną córkę byłej Miss. Nowa przyjaciółka wciąga Jasmin w świat, o którym naiwna nastolatka nawet nie śniła. Z czasem sytuacja staje się coraz bardziej dramatyczna, aż nastolatki trafiają na zaplecze Świata Maskotek" i stają się największymi atrakcjami klubu.

Podczas lektury książki wielokrotnie nasuwa się pytanie gdzie byli rodzice przyjaciółek? Dlaczego żadne z nich nie zauważyło niepokojących oznak w zachowaniu córek? Dlaczego oczy otwierają im się dopiero w chwili gdy dziewczęta giną bez śladu? Dopiero wtedy zdesperowane matki zaczynają akcję poszukiwawczą na wielką skalę i zadają sobie miliard pytań, na które być może, nigdy nie uzyskają odpowiedzi.

Anja Snellman niezwykle sugestywnie porusza temat jakim jest prostytucja nieletnich. Daje nam jasno do zrozumienia, że proceder ten może kręcić się tuż pod naszymi oknami. Sugeruje rodzicom by nie zaniedbywali  swoich pociech, poświęcali im więcej czasu i zwracali więcej uwagi na niepokojące objawy nie bagatelizując zachowań odbiegających od normy.

Autorka oszczędziła nam niesmacznych scen erotycznych i szczegółów dotyczących pracy dziewcząt na zapleczu klubu. Mimo wszystko książka szokuje i z pewnością jej lektura nie należy do najłatwiejszych.


Baza recenzji Syndykatu ZwB

E-book
Tytuł oryginału: Lemmikkikaupan tytot
Tłumaczenie: Sebastian Musielak
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: Styczeń 2011
Liczba stron: 269
Ocena: 5/6




17:26

Tig Hague "Zona 22"

Tig Hague "Zona 22"
Czytaliście "Inny świat" Gustawa Herlinga - Grudzińskiego?

Znacie realia rosyjskich łagrów?
Zastanawialiście się kiedyś jak wygląda piekło na ziemi i jakby to było znaleźć się w jego centrum?
Tig Hague, Londyński broker, na pewno nigdy nie zadręczał się podobnymi pytaniami, prawdopodobnie nigdy nawet nie słyszał o rosyjskich obozach pracy i nie miał zielonego pojęcia jak funkcjonuje rosyjskie prawo, które, tak naprawdę, od czasów Herlinga - Grudzińskiego nie uległo dużej zmianie.
Anglik, w sprawach służbowych, udał się do Moskwy. Na lotnisku w kieszeni jego jeansów znaleziono odrobinę haszyszu, porcję, która wystarczyłaby na zrobienie jednego, małego skręta. W tym momencie zaczęły się kłopoty Tiga, na tyle duże by skutecznie wykluczyć go z życia publicznego na wiele długich miesięcy.

Rosja, to państwo w którym jednostka znaczy bardzo niewiele, najmniejsze przewinienie może nieść za sobą opłakane skutki. Nieprzyjazne prawo, preparowanie dowodów i zmuszanie do podpisywania fałszywych zeznań, znane praktyki zza czasów komunizmu, Tiga zaskoczyły kompletnie. Wychowywany w liberalnej Anglii, myślał, że wszędzie jest tak pięknie i kolorowo.
Chyba nawet większość z nas nie zdaje sobie sprawy, że w Rosji w dalszym ciągu prowadzone są takie praktyki.
Rozprawy sądowe odbywają się w języku urzędowym (rosyjskim), nie znający języka cudzoziemiec nie ma możliwości obrony, podpisuje zeznania, nie zdając sobie sprawy z tego czy są zgodne z prawdą. Nawet ambasady nie mają możliwości wpływu na wyroki.
Więzienia rządzą się swoimi prawami, króluje w nich przemoc i korupcja. Ludzie sprowadzani są do poziomu zwierzęcia, wykorzystywani do granic możliwości, dręczeni fizycznie i psychicznie. Każdy uśmiech, każdy przejaw radości jest niemile widziany, więźniowie mają cierpieć, wszystko jedno w jaki sposób, wszystkie chwyty są dozwolone by jeszcze bardziej uprzykrzyć życie.

Sam fakt, że historia ta wydarzyła się naprawdę, że takie rzeczy w dalszym ciągu się zdarzają wywołuje dreszcze. Kto wie ilu ludzi obecnie znajduje się w takiej samej sytuacji jak Tig Hague?

Książka wzbudza niesamowite emocje, momentami nawet wzrusza, zwłaszcza końcówka wbija w fotel i sprawia, że nie można się od niej oderwać.



Tytuł oryginalny: Zone 22
Tłumaczenie: Tomasz Łuczak
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2009
Ilość stron: 336

12:48

Corinne Hoffman "Biała Masajka"

Corinne Hoffman "Biała Masajka"

Książka mnie zachwyciła i jednocześnie oburzyła, nie mogłam się od niej oderwać i jednocześnie miałam ochotę podrzeć ją na strzępy, spalić i wyrzucić.
Nie wiem kto namówił Corinnę do spisania wspomnień, nie mam pojęcia kto zgodził się wydać jej książkę, główna bohaterka i jednocześnie autorka książki, naiwna i głupiutka, wkurza mnie niesamowicie, od pierwszych stron aż po samo zakończenie.
Rozumiem, że dla miłości można wiele poświęcić, jednakże są jakieś granice. Zresztą czy Corinne naprawdę kochała Lketingę, czy to nie był chwilowy kaprys białej Europejki? Chęć spróbowania innego życia, które tylko przez krótki okres wydawało się atrakcyjne?


Corinne wraz ze swoim chłopakiem udaje się na urlop do Kenii, tam od pierwszego wejrzenia zakochuje się w młodym Masaju - Lketindze. Wystarczy tylko chwila, jedno spojrzenie i tajemnicze przyciąganie powoduje, że Corinne całkiem traci głowę. Robi wszystko by odnaleźć "Swojego Masaja" jak go nazywa.
Po kilku spotkaniach i zdawkowo wymienianych zdaniach (oboje bardzo słabo znają angielski i porozumiewają się głównie za pomocą gestów), poprzysięga nowemu ukochanemu, że po zamknięciu wszystkich spraw w Szwajcarii, wróci do niego.
Nie zwraca uwagi na ostrzeżenia najbliższych, jest zaślepiona namiętnością, przez cały pobyt w Europie marzy tylko o tym by znaleźć się w ramionach ukochanego.
Gdy po kilku miesiącach wreszcie wraca do Kenii z przerażeniem odkrywa, że Lketinga zniknął. Zupełnie nie bierze pod uwagę tego, że Masaj może nie być zainteresowany związkiem z biała kobietą.  Od samego początku Corinne narzuca mu swoją obecność, z góry zakłada, że mężczyzna MUSI czuć to samo co ona. Rozpoczyna długotrwałe poszukiwania, odbywa pełną niebezpieczeństw podróż przez pół Afryki by wreszcie znaleźć to czego tak zawzięcie szukała. Bez cienia wahania (i zaproszenia) wprowadza się do masajskiej chaty, w której na jedną osobę przypada około 2 metrów kwadratowych, zgadza się spać na ziemi wśród zupełnie sobie obcych ludzi i zawzięcie próbuje przekonać Lketingę aby wziął z nią ślub.
Jest zachwycona gdy ukochany pomaga jej przy codziennej toalecie i domowych obowiązkach, wychwala go pod niebiosa, bo przecież żaden inny mężczyzna, nawet Europejczyk, nie byłby w stanie uprać majtek swojej kobiety!
I nagle Corinne wpada na pomysł by ucywilizować wioskę Masajską, kupuje samochód, którym zawzięcie jeździ po wodę do wodopoju dziwiąc się, że auto co chwila się psuje, otwiera sklep, zatrudniając w nim osoby niegodne zaufania i głowiąc się dlaczego wciąż musi dokładać do interesu zamiast zbierać zyski.
Co chwila choruje i ląduje w szpitalu, nawet gdy zachodzi w ciążę nie potrafi należycie zadbać o swoje zdrowie.
Po narodzinach Napirai (córki Corinne i Lektingi), sielankowe życie w buszu zmienia się w koszmar, Masaj staje się chorobliwie zazdrosny, na każdym kroku posądza żonę o zdradę. Skąd się biorą te podejrzenia? Dlaczego tak nagle Lketinga z kochającego, czułego (na swój sposób) męża zmienił się w zazdrosnego tyrana? Tego niestety Corinna nie pisze.
Aby ratować swoje małżeństwo (i resztki pieniędzy, które jej zostały) postanawia wyruszyć do Mombasy by tam zacząć nowe życie i otworzyć sklep z pamiątkami dla turystów. 
Wybuchy zazdrości Lketingi nie ustają, po kolejnej awanturze Corinne decyduje się wyjechać do Szwecji, aby uzyskać od męża zgodę na wywiezienie dziecka okłamuje go, mówi, ze wybiera się jedynie na krótki urlop. Nigdy więcej nie wraca.
Wspaniałomyślnie zostawia mężowi samochód, sklep i obiecuje do końca życia wspierać go finansowo.

Dlaczego Corinne zdecydowała się spisać swoje wspomnienia?
Czy w ten sposób chciała usprawiedliwić się sama przed sobą? Czy chciała znaleźć zrozumienie i poparcie u czytelników? Przekonać się, że dobrze zrobiła i wszyscy będą litować się nad nią? 
Czy pomyślała o tym co stanie się z Lketingą i jego rodzinną wioską gdy książka się ukaże? Już wyobrażam sobie ten napływ turystów do nic nie rozumiejących Masajów.

Corinne od samego początku jest egoistyczną, rozpieszczoną dziewczynką, która uważa, że wszystko jej się należy. Odniosłam wrażenie jakby traktowała Lketingę jak zabawkę, zwierzątko, którym może chwalić się przed innymi białymi Patrzcie wszyscy to jest MÓJ Masaj. Dziki i nieokiełznany, a to właśnie MI udało się go usidlić i uwieść, teraz jest na moje usługi, nawet pierze moje majtki! (fragment o majtkach szczególnie utkwił mi w pamięci ;)
Związek ludzi z dwóch innych światów, których dzieli dosłownie wszystko, nigdy nie będzie miał prawa istnienia. Bariera kulturowa, językowa, to przeszkody nie do pokonania. Przez całe życie nie da się porozumiewać za pomocą gestów.
Żal mi jedynie Napirai, dziecka zrodzonego z Europejki i Masaja, prawdopodobnie nigdy nie pozna swojego ojca, nigdy nie dowie się jak cała ta historia wyglądała z jego strony.



Tytuł oryginalny: Die weisse Massai
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2006
Ilość stron: 304
Ocena: 4/6


***

Tytuł książki miesiąca styczeń otrzymała:
Jane Austen Mansfield Park
Dziękuję wszystkim za oddane głosy i zapraszam do wzięcia udziału w kolejnym głosowaniu, tym razem na książkę lutego.

12:12

Irina Dienieżkina "Daj mi!"

Irina Dienieżkina "Daj mi!"
Irina Dienieżkina nazywana jest rosyjską Masłowską.
Masłowskiej nie czytałam więc wypowiadać się nie będę, jednak jeżeli książki naszej rodzimej autorki są chociaż trochę podobne do książki Rosjanki nie jestem pewna czy che je w ogóle poznać.

Przed zapoznaniem się z lekturą miałam już jako tako wyrobione zdanie na jej temat, spodziewałam się nawału seksu, przemocy i patologii wszelkiego rodzaju.
Ku mojemu zdumieniu, nic takiego nie znalazłam. Dlaczego odebrałam książkę inaczej niż pozostali czytelnicy?
Nie zaprzeczę, w opowiadaniach aż roi się od wulgaryzmów, dzieciaki (bo jak inaczej można nazwać młodzież w przedziale wiekowym 13 - 18 lat), imprezują, upijają się do nieprzytomności, tłuką się, nie szanują swojej cielesności oddając się komu popadnie i gdzie popadnie, jednak pojawiają się w śród nich jednostki inne, wyjątkowe i to właśnie wokół nich skoncentrowała się moja uwaga. Pozornie tacy sami jak swoi zabawowi rówieśnicy, w głębi skrywają prawdziwe, niezwykle uczuciowe ja.
Dla mnie nie jest to książka o patologii, dla mnie jest to książka o poszukiwaniu miłości i akceptacji, smutna, momentami wzruszająca. To zadziwiające jak takie jednostki łatwo gubią się w tłumie, jak ciężko dostrzec uczucie wśród rzeszy młodzieży myślących jedynie narządami płciowymi.

Kolejne pytanie pojawiające się w mojej głowie podczas czytania: Gdzie są rodzice tych dzieciaków? Dlaczego pozwalają by ich latorośle prowadziły się w ten sposób, imprezowały do granic możliwości, nie wracały na noc do domu?
Czy Irina chciała w ten sposób zwrócić uwagę rodziców na problemy ich dzieci? Czy dzieci nie zachowują się  w ten sposób bo brak im miłości dorosłych?

Nie spodziewałam się by tak, pozornie, nie skomplikowana książka skierowana głównie do młodzieży, wywołała u mnie tak silne emocje i dała powody do wielogodzinnych rozmyślań.

Jedyne co mam jej do zarzucenia to język, dziwny, stylizowany na język młodzieży, zupełnie nie literacki. Nie lubię takiego języka w literaturze i chociaż by z tego powodu jestem gotowa nie sięgać do tego typu literatury już nigdy więcej.


Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2004
Liczba stron: 174
Ocena: 4/6

14:15

Ana Veloso"Bądź zdrowa, Lizbono"

Ana Veloso<i>"Bądź zdrowa, Lizbono"</i>
Miks książek Jane Austin ze Sto lat samotności Marqueza i telenowelą brazylijską. Zapowiadało się obiecująco, ale już w połowie straciło swój urok.

Historia o tym jak wielki wpływ na nasze życie mają podejmowane decyzje.
Ona - Juliana - jest córką bogatego właściciela ziemskiego, on - Ferdynando - biedny wiejski chłopak z wielkimi ambicjami. Ta dwójka dzieci, jakimi jeszcze wtedy byli, pod starym dębem poprzysięgają sobie wieczną miłość.
Ale jak to zazwyczaj bywa okrutny los rozłącza ich na kilka lat (co nie odbyło się bez winy Juliany, która pewnego dnia odkryła, że Ferdynando nie prezentuje się tak wspaniale na tle jej pełnej przepychu rezydencji).
Spotykają się ponownie na zaręczynach jej siostry, ona ma już wybranego kandydata na męża, on pracuje jako pilot wojskowych samolotów i wciąż ma nadzieję na zdobycie serca ukochanej. Chwila namiętności pod starym dębem przynosi opłakane skutki. Juliana zachodzi w ciążę, teraz pozostaje pytanie czyje to dziecko, skoro kilka dni wcześniej oddała się swojemu narzeczonemu Ruiemu?
Po długich namysłach Juliana postanawia nie zmieniać dotychczasowych planów i poślubić Riuego. Kontakt z Ferdynandem urywa się na siedem długich lat.
Odnajdują się w Lizbonie, ona ma dwójkę dzieci, on akurat się ożenił. Namiętność wybucha ze zdwojoną siłą, a romans trwa wiele lat, kres tej wielkiej miłości przynosi dopiero śmierć (w wieku 70 lat).

W między czasie poznajemy, równie tragiczne losy Laury - córki Juliany - i Ricarda - syna Laury, a wnuka Juliany, jak również innych pobocznych bohaterów.

Mnogość postaci i wątków, czasami zupełnie niepotrzebnych, męczy.
Książka zdaje się ciągnąć w nieskończoność, momentami nudzi. To co przez 200 pierwszych stron mnie fascynowało i wciągało, przez kolejne 300 doprowadzało do przeciągłego ziewania.
Powieść zdecydowanie za gruba i niestety przez to wiele traci.


Wydawnictwo: Świat Książki, 
Data wydania: 2010
Ilość stron: 528
Ocena: 4/6

15:48

Lisa See "Dziewczęta z Szanghaju"

Lisa See <i>"Dziewczęta z Szanghaju"</i>
Książka zalegała na mojej półce jakiś czas, bałam się po nią sięgnąć by znów się nie zawieść (ostatnio nie miałam szczęścia do interesujących lektur). Wreszcie gdy zdecydowałam się do niej sięgnąć, przepadłam do reszty. Wciągnęło mnie i nic nie było w stanie oderwać. Wciąż było mało, mało i mało...


Dziewczęta z Szanghaju to zlepek opowieści i wspomnień mieszkańców Chin z lat 1937 - 1957, zebranych i połączonych w jedną całość.
Pearl i May to piękne siostry z zamożnego, chińskiego domu. Starają się być nowoczesne, są modelkami, pozują do kalendarzy, prowadzą zabawowe, swobodne, pozbawione trosk życie.
Do czasu.
Pewnego dnia ojciec, któremu powierzyły wszystkie swoje oszczędności, ogłasza bankructwo. Dziewczyny, aby zapewnić rodzicom dach nad głową godzą się poślubić zupełnie nieznajomych sobie mężczyzn.
Po skromnym ślubie i nocy poślubnej mężowie wyjeżdżają do Los Angeles, May i Pearl mają później do nich dołączyć, jednak nie wsiadają na statek płynący do USA i być może był to najgorszy błąd ich życia.
Wybucha wojna chińsko - japońska. Gdy sytuacja staje się wyjątkowo krytyczna, a ojciec znika w tajemniczych okolicznościach, siostry wraz z matką postanawiają opuścić Szanghaj. Wyruszają w pełną niebezpieczeństw podróż, nie unikając po drodze dramatycznego spotkania z Japończykami.
Gdy wreszcie udaje im się stanąć na terytorium USA trafiają do obozu dla uchodźców, gdzie, częściowo z własnej woli, spędzają cztery upokarzające miesiące. W końcu, wraz z ogromną tajemnicą, łączącą ich jeszcze bardziej, odnajdują swoich mężów.
Wydaje się, że wszystko będzie już w porządku, niestety stałe represje, prześladowania i ograniczenia wprowadzone przez rdzennych mieszkańców Ameryki, a także rodzinne tragedie, stale nawiedzające rodzinę, nie pozwalają cieszyć się życiem i zapomnieć o tragicznej przeszłości.
Pearl i May mają w sobie coś co przyciąga nieszczęścia. Gdy wydaje się, że już nic gorszego nie może się przytrafić, dochodzi do tragedii, które znów wstrząsając ich światem.

Zakończenie książki pozostaje otwarte, mam wrażenie jakby dzieło było niedokończone, jakby autorka planowała w niedalekiej przyszłości kontynuować opowieść o tych dwóch niezwykłych, nieszczęśliwych kobietach. Z miłą chęcią poznałabym ich dalsze losy, być może szczęście się wreszcie do nich uśmiechnie.

Szczegółowe opisy tradycji chińskiej, wierzenia i przesądy przeplatają się z autentycznymi wydarzeniami historycznymi, dzięki czemu książka jeszcze bardziej zyskuje na wartości.

Warto po nią sięgnąć, nawet po to by , poznać mentalność tego niezwykłego chińskiego narodu, którego historia w zadziwiający sposób, przypomina naszą polską historię.


Tytuł oryginalny: Szanghai Girls
Tłumaczenie: Magdalena Słysz
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: Luty 2010
Ilość stron: 368
Ocena: 6/6

12:31

Pam Lewis "Idealna rodzina"

Pam Lewis <i>"Idealna rodzina"</i>
Rodzina Carterów to szczęśliwa, typowo amerykańska rodzina, zakochani w sobie rodzice, czwórka dorosłych już, samodzielnych dzieci, własna firma, duży dom i wielka, trochę zaniedbana posiadłość nad jeziorem.

To właśnie w tej posiadłości dochodzi do największej tragedii jaka kiedykolwiek dosięgła Carterów, w tajemniczych okolicznościach ginie najmłodsza z córek, osierocając przy tym swojego rocznego synka. Początkowo śmierć Pony uznawana jest za nieszczęśliwy wypadek jednak dziwne zachowanie Pony kilka godzin przed śmiercią sprawiają, że najstarszy z rodzeństwa, William zaczyna prowadzić śledztwo na własną rękę.
Na jaw wychodzą tajemnice rodzinne skrzętnie ukrywane przez lata, które nigdy nie miały ujrzeć światła dziennego.

Ostatnio nie mam szczęścia do książek. Spodziewałam się porywającej fabuły, zaskakującej i niecodziennej intrygi, ujawnienia straszliwych sekretów skrywanych przez idealną rodzinę.
A było nijak.
W połowie książki wszystko stało się dla mnie jasne, czytałam tylko dlatego by sprawdzić czy moje przypuszczenia okażą się prawdziwe.
Niestety autorka niczym mnie nie zaskoczyła.
Mimo wszystko daje 4, za całkiem oryginalny pomysł na fabułę.


Tytuł oryginalny: The Perfect Family
Tłumaczenie: Ewa Westwalewicz - Mogilska
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: Październik 2010
Ilość stron: 304
Ocena: 4/6

17:52

Doda Około - Kułak "Ptaszyna"

Doda Około - Kułak <i>"Ptaszyna"</i>
Temat oklepany niczym czerwony barszcz z uszkami podawany w Wigilijny wieczór (metafora w sam raz w tym przedświątecznym okresie ;) ).

Ona - stateczna, zamożna kobieta w średnim wieku, zaniedbywana przez męża.
On - znany reżyser filmowy, starszy od niej o 19 lat, interesujący się jedynie sprawami kultury, traktujący swoją czwartą żonę jak kurę domową i niańkę swojej dorosłej już córki z pierwszego małżeństwa.
Ten trzeci - młody, szalony, romantyczny, dający jej to, czego nigdy nie dostała od męża.

Romans Bogny z Ryżem, wybucha nagle i niespodziewanie. Z czasem szalone, czwartkowe spotkania na niezobowiązujący seks zaczynają przeradzać się w coś innego, głębszego. Między dwójką tych całkowicie różnych od siebie bohaterów rodzi się uczucie.

Kolejna przewidywalna, mało wciągająca książka. Już po kilku stronach bez większego problemu można odgadnąć każdy nawet najdrobniejszy krok bohaterów.

Tytułowa Ptaszyna uwolniona, po czternastu latach pozornie udanego małżeństwa, ze złotej klatki skonstruowanej przez przezornego małżonka, zaczyna odkrywać rozkosze życia, poznaje smak zakazanych przyjemności, których podstarzały mąż skąpił od samego początku ich związku.
Bogna rozdarta pomiędzy mężem a kochankiem, chciałaby mieć ich obu.
Mąż daje poczucie bezpieczeństwa, luksus i życie na odpowiednim poziomie.
Kochanek zapewnia moc wrażeń, adrenaline i rozkosze cielesne.
Gdyby połączyć ich oby wyszedł by mężczyzna idealny.
Bogna upiera się, że kocha ich obu, wybór wydaje jej się zbyt okrutny, nie chce utracić ani jednego ani drugiego.
Niestety (albo stety, jak kto woli) trójkąty miłosne nie mają szans na długi żywot, wcześniej czy później wszystko wychodzi na jaw i jak to zazwyczaj bywa główna zainteresowana traci wszystko co mogła mieć i  zostaje z niczym.


Wydawnictwo:Świat Książki
Data wydania: 2010
Ilość stron: 175
Ocena: 3/6

09:08

Guillermo Martinez Powolna śmierć Luciany B.

Guillermo Martinez <i>Powolna śmierć Luciany B.</i>
Luciana oskarża swojego przełożonego, znanego pisarza kryminałów - Klostera, o molestowanie seksualne. Czyn ten pociąga za sobą tragiczne skutki, w pozornie wyjaśnionych i całkiem naturalnych okolicznościach giną bliscy dziewczyny.

Luciana nie wierzy w przypadki, jest pewna, że to zemsta Klostera. Prosi dawnego znajomego, również pisarza, o wyjaśnienie sytuacji.

Zaskakująca, wciągająca, przepełniona emocjami i matematyczną logiką. W pewnym momencie przemienia się w wykład o zdarzeniach losowych, za chwile przybiera formę traktatu literackiego, by po chwili przejść do przemyśleń o winie i karze.

Przeczytałam w jeden wieczór, koniecznie chciałam poznać rozwiązanie zagadki i...nie poznałam.

Porywający thriller, w którym zderzają się dwie wersje prawdy.


Najpierw swoją historię opowiada Luciana, następnie poznajemy punkt widzenie Klostera. Kto mówi prawdę? I dziewczyna i pisarz są bardzo przekonywujący.
Podobnie ma się sprawa z tajemniczym nasileniem zgonów w rodzinie Luciany. Z każdą stroną książki pojawiało się coraz więcej hipotez na temat.
Najpierw czytelnik ma wrażenie, że to zwykły przypadek, niefortunne zrządzenie losu, potem zaczyna podejrzewać Klostera, następnie pojawia się myśl, iż Luciana czuję się winna tragedii, która wydarzyła się w rodzinie pisarza i sama wymierza karę pozbawiając życia swoich najbliższych, na końcu pojawia się element nadprzyrodzony. Odrobinę psuje to efekt końcowy, jednak można go uznać za dość pokrętną próbę usprawiedliwienia czynów pisarza.

Nie lubię książek z otwartym zakończeniem, zawsze chce mieć wszystko jasno wytłumaczone, jednak w tym konkretnym przypadku jest inaczej. Nierozwiązanie zagadki dodaje uroku, tajemniczości i w niczym nie ujmuje.
O dziwo, możliwość wybrania swojej wersji wydarzeń i stanięcia po jednej ze stron, podobało mi się.

Brawo za pomysł na okładkę. Muszę przyznać, że długo zastanawiałam się co ona przedstawia. Znakomicie oddaje treść utworu i już na samym początku wprowadza w klimat tej niezwykłej książki.



Tytuł oryginalny: La muerte lenta de Luciana B.
Wydawnictwo: Świat Książki
Data wydania: 2010
Ilość stron: 208
Ocena: 5/6


Copyright © Zatopiona w lekturze , Blogger